LEGENDA 

Na dnie Bałtyku stał niegdyś zamek cały z bursztynu, wspanialszy od wszystkich wybudowanych kiedykolwiek na lądzie. Zamieszkiwała go morska królowa Jurata. W zgodzie z nią żyła też ludność okoliczna za co Jurata łowić im ryby ze swego morza pozwalała. Żaden rybak w morze nie wypłynął nim ofiary jej nie złożył w postaci kawałka chleba. Wracali zaś z połowu z sieciami pełnymi od łososi, sandaczy i makrel. 

             Działo się dobrze, aż do chwili gdy młody rybak imieniem Kastytis święte prawo złamać postanowił. Syreny doniosły o zuchwałym postępku swej pani, a ta ukarać go postanowiła. Lecz gdy tylko wyjrzała na powierzchnię wody i chłopaka zobaczyła sieci zarzucającego, zakochała się w jego kręconych lokach i oczach złotych jak bursztyn w jej pałacu. Zaprosiła go do siebie, a że ona też spodobała mu się ogromnie, zamieszkali razem dzięki magii pod wodą i żyć mieli wiecznie młodzi i zakochani. 

             Lecz jak wiadomo prawdziwe szczęście wiecznie trwać nie może, tak i ich miłość miała się wkrótce zakończyć za sprawą jej ojca Neptuna, który dowiedziawszy się o tym romansie w gniew wpadł i zamek postanowił zniszczyć. Kto widział bowiem, by królowa morza żyć miała z mężem śmiertelnym, rybakiem ubogim na dodatek. Piorunem jednym rozbił całą ogromną budowlę na kawały. Nie przeżył tego Kastytis, a Jurata w grocie na dnie morza odtąd miała rozpaczać na wieki.

            Tak siedzi po dziś dzień zamknięta królowa, opłakując swego lubego. Każda zaś łza, która spadnie z jej policzka zamienia się w mały kawałek bursztynu i pływa swobodnie, aż jakiś inny rybak wyłowi ją kiedyś i użali się nad losem nieszczęśliwej.

Jurata występuje nie tylko w kulturze polskiej, lecz również litewskiej. Znana też pod imieniem Jurate lub Jurasmat. Według jednych była syreną, innych królową morza.

Legenda o Juracie i Kastytisie po raz pierwszy została zapisana w 1842 roku przez Ludwika Adam Jucewicza.

JAK POWSTAJE BURSZTYN ?

Bursztyn wydobywany na różnych plażach naszego morza bałtyckiego pochodzi sprzed 45 mln lat. Bursztyn inaczej jantar jest swoistego rodzaju zastygłą żywicą drzewa-prawdopodobniej iglastego, zwanego sosną bursztynodajną (Pinussuccinifera). Świadczą o tym liczne odciski kory drzewnej. Żywica służyła drzewom jako opatrunek na uszkodzenia pnia, umożliwiała drzewom regenerację oraz chroniła przed zanieczyszczeniami oraz bakteriami.


Wciąż trwają badania, które starają się ustalić z żywicy jakich drzew eoceńskich lasów powstał bursztyn bałtycki. Analiza drewna i kory przesyconych bursztynem pozwoliła ustalić, że była grupa gatunków drzew, której nadano nazwę - sosna bursztynodajna.

Największa znaleziona bryła bursztynu waży 9750 g.

Podczas zastygania żywicy w bursztynie uwięzione zostały szczątki roślin – flory organicznej oraz również drobne stawonogi tworząc w ten sposób efektowne inkluzje organiczne.

Bursztyn w swojej naturalnej formie przeważnie jest nieprzeźroczysty. Klarowność oraz zabarwienie nadawane jest podczas obróbki oraz przygotowania do wykorzystania.

PYTANIA + odpowiedzi (video)

Jak wydobyć BURSZTYN ?

Jak wygląda obróbka bursztynu ?



Jak wygląda największy znaleziony bursztyn ?




^(to kalafonia ,a nie bursztyn) ^



NAJWIĘKSZY BURSZTYN  (znajduje się w gdańskim muzeum)

BURSZTYN źródło

Pochodzenie bursztynu

Bursztyn ( jantar ) - kamień organiczny jest zastygłą żywicą drzew iglastych, porastających tereny dzisiejszej Europy północnej i środkowej.

Gatunku tych drzew do tej pory nie udało się rozpoznać. Złoża bursztynu mające znaczenie pod względem przemysłowym znajdują się  na terenie Rosji, Polski, Ukrainy i Niemiec .

Bursztyn bałtycki, bursztyn ukraiński i bursztyn saksoński oznaczają ten sam rodzaj bursztynu - sukcynit. Wiek brył bursztynowych  zalegających na terenie polski szacuje się na ok. 40-60 miliomów lat .

Bursztyn a zdrowie

Od dawna używano go jako lekarstwo. żywica bursztynowa zasklepiała zranione tkanki drzew z których wypływała umożliwiając ich regenerację,

a dzięki właściwościom odkażającym chroniła je przed atakiem bakterii, wirusów i grzybów. Z bursztynu, w procesie suchej destylacji otrzymuje się olej bursztynowy. Jest on naturalnym środkiem antyseptycznym i dezynfekcyjnym. Zmieszany bursztynowy proszek z wodą lub olejem już w starożytności używano na  dolegliwości żołądkowe, oczu, uszu oraz zębów. Leczono bursztynem także reumatyzm.







Jak rozpoznać bursztyn ?

Jedną ze sprawdzonych metod odróżnienia bursztynu od innych żywic naturalnych i sztucznych jest badanie w świetle podczerwonym.

Niestety technika ta nie jest często praktykowana ze względu na swoją dostępność. Prostą i łatwą metodą rozpoznawania bursztynu jest jego waga i zapach. W przeciwieństwie do kamienia jantar będzie pływał w słonej wodzie, a podpalony zacznie się tlić i wydzielać tajemniczy miły zapach. Stąd też jedna z jego nazw: bernstein to w językach germańskich- " kamień, który się pali". Wpatrując się w bursztyn oglądamy nieskończone piękno barw, odcieni i upływającego czasu.


             


 
                 




                                                                                    KLIK